थोर पुरुष श्री अच्युतानंद दास जी यांनी लिहिलेल्या मलिकेच्या काही दुर्मिळ ओळी आणि तथ्ये-   "तोके कहुतुबे जनम हेलेणी दर्शन करीचीमुई। तोके कहुतुबे जन्म हेबे प्रभु ठार गार बूझो तुहि।। बुद्धि विवेक को प्रभु हरि नेबे बणा हेबे सुज्ञजण। अपना हस्तरे स्कन्द छिड़ाइबे मिलिबे देबि भबन।।"   अर्थात –  अनेक भक्त भगवान प्रभु कल्किचे दर्शन घेतील आणि जगालाही सांगतील की बघा, मी विश्वाधर प्रभुजीं चे दर्शन घेतले आहे, परंतु जे ज्ञान मार्गावर चालतात आणि स्वतःला पूर्ण शास्त्राचे विद्वान पंडित समजतात ते सर्वजण असे म्हणतील कि प्रभूंच्या धरवतारणची वेळ अजून आलेली नाही, कारण कलियुगाचे वय 'चार लाख बत्तीस हजार' वर्षे आहे.    किंबहुना जे लोक ज्ञानाद्वारे देवाचा शोध घेतात, जे शास्त्रातील तर्काचे पालन करतात, ज्यांना मलिका माहीत नाही, असे ज्ञानी लोक त्यांच्या ज्ञानाच्या आधारे देवाचा शोध घेतील, त्या काळात त्यांचे ज्ञान देवी महामाया हिरावून घेतील आणि  ते भ्रमित होतील.    असे लोक महाप्रभूंना ओळखू शकणार नाहीत आणि प्रभूंच्या दर्शनापासून वंचित राहतील, त्यांना परमपुरुष भगवंताचे दर्शन होणार नाही. अशा आत्मसाक्षात्कार ज्ञानी लोकांना रोग महामारी, पंचभूत प्रलय यांचा सामना करावा लागेल, ते सत्ययुगात जाऊ शकणार नाहीत.   धर्माच्या स्थापनेच्या वेळी केवळ शरण आलेल्या वत्सल, तारणहार प्रभूंच्या पावन चरणी स्वतःला पूर्णपणे समर्पित करणे हाच मोक्षाचा मार्ग आहे. वर्तमान काळात भगवंताचा अवतार झाला आहे, मानव समाजाने ज्ञानमार्ग सोडून केवळ भक्तीचा मार्ग स्वीकारावा    कलियुगात संघर्ष सहन करणाऱ्या मनुष्यांसाठी एक शेवटची सुवर्ण संधीच्या रूपात सहायता हेतू श्री भगवान द्वारा “सुधर्म महा-महा संघ” मदत करण्यासाठी निर्माण केले आहे. त्याची धोरणे आणि नियम बनवले आहेत. संपूर्ण जगात ज्यांना भगवंताचा सहवास मिळण्याची तळमळ आहे, ते स्वत:च स्वत:च्या व कुटुंबाच्या सुरक्षेसाठी केलेल्या धोरणांचे व नियमांचे पालन करून प्रभूंच्या आश्रयाला येतील आणि आपल्या मानवी जीवनाची जाणीव करून घेतील. " अंतकाल रघुवीर पुर जाई " म्हणजे शेवटी आपण प्रभूंच्या  निवासस्थानापर्यंत (श्री बैकुंठधाम) पोहोचू शकतो.   ज्याप्रमाणे नद्या महासागरात मिळून होऊन पूर्णपणे त्यात विलीन होतात, त्याचप्रमाणे आत्माही परमात्म्यामध्ये विलीन झाला तर हे जीवन सार्थक होईल. म्हणूनच सर्वांनी मलिकेचे अनुसरण करून भक्तीत तल्लीन व्हावे.   जय जगन्नाथ