{ಮೊದಲ ಸಂಪುಟ} {ಅಧ್ಯಾಯ ಎರಡು} ಶ್ರೀ ವ್ಯಾಸ ಜಿ ಹೇಳಿದರು- ಶೌಂಕಾದಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಋಷಿಗಳ (ಋಷಿಗಳ) ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರೋಮಹರ್ಷನ ಮಗ ಉಗ್ರಸ್ರವ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಇಂತಹ ಶುಭಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ ಋಷಿಮುನಿಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಅಭಿನಂದಿಸಿ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಸುಟ್ ಜಿ ಹೇಳಿದರು- ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಶುಕದೇವ್ ಜಿಯವರ ಯಜ್ಞೋಪವಿತ್ ಸಂಸ್ಕಾರ (ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪವಿತ್ರ ದಾರವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಸಮಾರಂಭ) ನಡೆಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಲೌಕಿಕ ಅಥವಾ ವೈದಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಯಾವುದೇ ಮಂಗಳಕರ ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬನ್ನಿ, ಅವರು (ಶುಕ್ದೇವ್ಜಿ) ಸನ್ಯಾಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ (ಪರಿತ್ಯಾಗದ ಜೀವನ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ) ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಅವನು ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಅವನ ತಂದೆ ವ್ಯಾಸ ಜಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಅಗಲುವ ಭಯ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡು, 'ಮಗನೇ! ಮಗನೇ!’ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಮರಗಳು ಶುಕ್ದೇವ್ ಜಿ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದವು. ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾನ್ ಪುರುಷ ಶ್ರೀ ಶುಕದೇವ್ ಜಿ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ನಮನಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಶ್ರೀಮದ್ ಭಗವತ್ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಈ ಪಠ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳ ಸಾರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಓದಿದಾಗ, ದೇವರ ನಿಜವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವವರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ದೀಪ. ಅಂತಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನ್ವೇಷಕರಿಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ, ಮಹಾನ್ ಋಷಿ ಶ್ರೀ ಶುಕ್ದೇವ್ ಜಿ ಅವರು ಈ ಶುದ್ಧ, ಆನಂದದಾಯಕ ಮತ್ತು ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪುರಾಣವನ್ನು (ಗ್ರಂಥ) ವಿವರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ವಿವರಿಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ನಮನಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅವತಾರಗಳಾದ ನರ-ನಾರಾಯಣ, ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು, ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ವ್ಯಾಸ ದೇವ್ ಜೀ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ಬಾಹ್ಯ ಭ್ರಮೆಗಳು ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಈ ಶ್ರೀಮದ್ ಭಗವತ್ ಮಹಾಪುರಾಣವನ್ನು ಓದಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಪಂಚ. ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸೂಟ್ ಜಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೇಳಿದರು- ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದರಿಂದ ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಮಾನವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ - ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ದೃಢವಾದ ಭಕ್ತಿ. ಅಂತಹ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಆನಂದದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ನಂತರ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಒಬ್ಬನು ಬೇಷರತ್ತಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು (ಧರ್ಮವನ್ನು) ಸರಿಯಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಭಗವಂತನ ದಿವ್ಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಮುಳುಗದೆ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಭಕ್ತಿಯ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥ. ಧರ್ಮದ ಉದ್ದೇಶವು ಮೋಕ್ಷವಾಗಿದೆ (ವಿಮೋಚನೆ; ಮೋಕ್ಷ). ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸದಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ಭೌತಿಕ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಸುಖಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ದೈಹಿಕ ಬಯಕೆಗಳ ಉದ್ದೇಶವು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜೀವನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಜೀವನದ ಗುರಿಯೂ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಹುಡುಕಾಟವಾಗಿದೆ. ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪುವುದು ಮಾನವ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯುಳ್ಳವರು ಅವಿಭಾಜ್ಯ, ದ್ವಂದ್ವವಲ್ಲದ, ಆನಂದದಾಯಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತತ್ವ (ಅಂತಿಮ ಪರಮ ಸತ್ಯ) ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದನ್ನು ಕೆಲವರು ಬ್ರಹ್ಮ (ಈ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ), ಕೆಲವರು ಪರಮಾತ್ಮ (ದಿ) ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮ ಆತ್ಮ) ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಭಗವಂತ (ಭಗವಂತ. ಭಕ್ತಿ ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಭಾಗವತ ಶ್ರವಣದ ಮೂಲಕ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಿತ್ಯಾಗದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶೌಕಾದಿ ಋಷಿಗಳು! ಮಾನವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಏಕೈಕ ಕಾರಣ. ಒಬ್ಬನು ಪರಮಾತ್ಮನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಂತೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಸತತವಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆ. ಕರ್ಮದ ಗಂಟು ಬಹಳ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಗಂಟು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ದೇವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಯಾರು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ? ಶೌಂಕಾದಿ ಮುನಿಗಳೇ! ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವುದು ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ನಂತರ ದೈವಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ದೇವರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಹಾಡುವುದು ಎರಡೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಭಗವಂತನು ಶುದ್ಧ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ, ದೈವಿಕ ಕಥೆಗಳ ಶ್ರೋತೃಗಳ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದವರಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕರುಣಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಕರುಣಾಮಯಿ. ಶ್ರೀಮದ್ ಭಗವತ್ ಮಹಾಪುರಾಣವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಓದಿದ ನಂತರ ಅಥವಾ ಆಲಿಸಿದ ನಂತರ ಅಥವಾ ಭಗವಂತನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ನಂತರವೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ - ಸತ್ವ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್. ಇವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿ, ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ನಾಶದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಮಾನವರ ಪರಮ ಕಲ್ಯಾಣ ಸಾಧ್ಯ. ಮರಕ್ಕಿಂತ ಹೊಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹೊಗೆಗಿಂತ ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವೈದಿಕ ವಿಧಿ-ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯು ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ರಜಸ್ಸು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸತ್ವಗುಣವು ರಜಸ್ಸಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಭಗವಂತನ ಸಾಧನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗಲೂ ಅವರ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಗುವವರು ಅದೇ ಏಳಿಗೆಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಭೌತಿಕ ಐಹಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸುವವರು, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರಲ್ಲಿ ದೋಷವನ್ನು ಕಾಣದವರು, ಭೈರವ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರೇತಾತ್ಮರ ಉಗ್ರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ, ರಾಜಸಿಕ ಮತ್ತು ತಾಮಸಿಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಅವನ ಇತರ ಅವತಾರಗಳು ಸತ್ವಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿವೆ. ಆದರೆ ಯಾರ ಸ್ವಭಾವವು ರಾಜಸಿಕ ಮತ್ತು ತಾಮಸಿಕವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವರು ಭೂತಗಳು, ಪೂರ್ವಜರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳನ್ನು ಸಂಪತ್ತು, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂತತಿಯ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಸ್ವಭಾವವು ಆ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ವೇದಗಳು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತವೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳ (ಹೋಮ) ಉದ್ದೇಶವೂ ಹೌದು. ಯೋಗವು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯು ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳು ಅವನಲ್ಲಿ ಸಂಗಮಿಸುತ್ತವೆ. ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಕೃತಿ (ಯಾವುದರ ಮೂಲ ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕ ರೂಪ; ಮೂಲ ಅಥವಾ ಮೂಲ ವಸ್ತು) ಮತ್ತು ಅದರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಗೈರುಹಾಜರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಮಾಯೆ, ಅಸಾಧಾರಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ, ಕೇವಲ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೆಂದರೆ ಅದು ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳು- ಸತ್ವ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಾಮಸ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಮಾಯೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು; ಆದರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅವನು ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಮೂರ್ತರೂಪ. ಬೆಂಕಿಯು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅದು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ದೇವರು ಒಬ್ಬನೇ ಆದರೆ ಜೀವಿಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅನೇಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ದೇವರು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಂಶಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ, ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಈ ಲೌಕಿಕ ಜೀವನದ ಸಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಲೀಲೆಗಳ (ದೈವಿಕ ನಾಟಕ) ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳು, ಮಾನವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ನಡುವೆ ವಿವಿಧ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

"ಜೈ ಜಗನ್ನಾಥ"